Mien broer

Door: Erwin Bekkema

 

Mien broer. Dat komt deur dei. Dou bist dr met begonnen, juh… mien broer.

Ik was dik 5 jaar oud. Jij een jaar jonger. Jou pa en mijn pa deden aan korfbal. Die van mij speelde in het eerste. Jij kwam altijd met je ouders kijken bij het eerste. Nou ja, kijken. Wij waren overal en nergens te vinden op en rond het veld van De Greuns. In de zandbak in de bosjes. We waren vaak spoorloos als het eindsignaal van de wedstrijd klonk. Helaas scheidden onze wegen dan altijd want jij woonde in de Notenstraat aan de ene kant van de stad en ik in de Sweelinckstraat aan de andere kant. Toen we ouder werden en zelf konden fietsen hebben dit gelukkig stevig ingehaald. Man wat ben ik vaak naar de Jarigsmastins gefietst. Daar was je inmiddels naar toe verhuisd.

Wat hebben we veel beleefd. Onze eerste wedstrijd. Daar waren we echt aan toe na twee jaar trainen want de f-jes bestonden niet. We mochten pas in de pupillen D op ons 8-ste aan de bak. Het enige wat ik nog weet is dat het kei hard waaide en takke koud was maar wel leuk!

Ons eerste feestje ter ere van jou verjaardag alleen met vrienden. Niet koek-happen en dat soort gedoe maar met bier en chips en zo! Je ouders moesten verplicht “op visite” maar dat deden ze met alle plezier en wat hadden wij dat ook!

De eerste keer op stap. Jij ging al wel eens met klasgenoten naar de Bouwershoek maar dat was overdag. Nee ’s avonds naar Het Vat. Dat was de eerste keer! Het was wel wennen en we stonden daar wat onhandig te zijn maar goed. Snelle leerling op dit gebied als we waren volgende al snel al die keren dat het piek uur was. Muntjes dus een biertje voor 1 gulden. Op hete kolen zaten we dan de wedstrijdvoorbespreking na de vrijdagtraining aan te horen. Klaar? Ja, dan plankgas op de fiets naar Het VAT. Fire was ook een favoriet. Toch hielden we altijd rekening met onze grote liefde, Korfbal. Korfbal was ons leven ook al bracht ze ook teleurstellingen.

We hebben veel aan Korfbal te danken en wat beleefden we veel dankzij korfbal. De klaverjasavonden (waar wij vaak de verloting prijsjes wonnen J) Het Maggie spelen aan de bar, de kampenweekenden, het oliebollenbakken voor de gelijknamige actie, de jeugddisco’s die we organiseerden en de jubileumfeesten omdat K.v. Leeuwarden dan zo veel jaar bestond. We waren ooit een keer holbewoners om korfbal in het stenen tijdperk uit te beelden met een toneelstukje.

Al waren we dan laatbloeiers we vertelden ook trots aan elkaar over onze eerste liefde. Helaas volgde ook het onvermijdelijke lu-du-vu-du. Ik helemaal in de piepzak en jij zei toen heel droog als een volleerd ervaringsdeskundige: ”Dat hoort er ook bij”, alsof jij wist waar je het over had J en gaf me een flesje bier. Jij was nog met huiswerk bezig dus deed niet mee maar zei plotseling. Even een tussensprint! Helaas viel dat 9e flesje bier slecht. We dachten aan frisse lucht. Ik met mijn dronken kopke je vader zijn nieuwe jas aan (geen idee meer waarom) en ik had nieuw Nikes en in combinatie met de vijver even verderop was dat niet handig maar wel lachen!

Dat spoorloos zijn bij De Greuns deden we later ook nog. We waren uitgenodigd op een feestje in dat huis aan de rand van het bos van Ypey. We dachten toen ook aan frisse lucht maar dit eindigde toen met een vuilniszak op schoot achter in de auto. Dat scheelde wel weer fietsen.

Ook was daar onze eerste house party. De Veronica “Mega Music Dance Experience” FANTASTISCH! Pijnlijk was wel dat mijn moeder ons rechtstreeks van het station naar de sporthal reedt omdat we een oefenwedstrijd tegen Friso hadden. Volgens mij heb je in één wedstrijd nog nooit zo veel doelpunten gemaakt! De tweede keer MMDE was minder. We zagen kinderen tikkertje doen! De volgende houseparty was dan ook THUNDERDOME ’96. Het echte werk. Ook Bladerunner, The Boombox en Mysteryland voegden we aan het lijstje toe en niet te vergeten SENSATION BLACK.

Toch is dit niet de enige muziek waar jij van hield. In tegendeel. Jij genoot ook enorm van (Hard) Rock, TOTO, skihut- en Nederlandstalige muziek en Top 40. Iets waarin we echt tegenpolen waren. Ik ging daarom niet mee naar TOTO. Voor mij was het House of anders de radio uit. Wel moesten we altijd keihard lachen als jij me in de kroeg aanstootte omdat ik luidkeels een Nederlandstalig nummer mee schreeuwde.

Aan het einde van ieder korfbalseizoen waren we best wel aan vakantie toe en ja, daar was dan onze eerste vakantie! (zonder onze ouders dan). Camping Stortemelk op Vlieland viel deze enorme eer te beurt. Onze eerste vakantie. Met windkracht 7 voor het tentje op zo’n gaspitje pannenkoeken proberen te bakken en op te eten waar het stro in het rond vloog. Ik vond het verschrikkelijk! Jij prachtig! Gelukkig vergoedde het “roeien” op straat voor de Lutine alles. Het jaar daarop vierden we de vakantie op Terschelling dat was fantastisch! Dat smaakte naar meer. Zou het lukken?

Overleg volgde, als ook het wikken en wegen en toen was het moment daar! Onze eerste vakantie naar Spanje, Calella. Het mocht niet al te duur en we hadden examen gedaan dus al heel vroeg al vrij! Dat scheelde een mooie duit zo in het voorseizoen! Wat was het mooi zo’n uitgaanswalhalla. We gingen bij een prachtige discotheek naar binnen. LEEG! De volgende, ook! Ja, zei de barkeeper:”No tourists yet” maar wat een geweldige vakantie was dat!

Er waren een paar dingen waarin jij echt het eerst was. Het rijbewijs. Dat had jij als eerste. Konden we mooi samen in de rode Swift van je ouders toeren. Zo toerden we samen als begeleiding van de junioren naar Junior Fun in Oenkerk. ’s Avond mocht je natuurlijk niet meer rijden maar de raampjes konden open en de muziek ook aardig hard aan en… de verrassing in de kofferbak! Het kratje BIER! Wat een feest was dat op de parkeerplaats. (de officiële feestavond was pas de volgende avond in de sporthal maar wij konden het ook heel goed!)

En nog iets. Jij werd als eerste vader, “pa” haha… mien broer is pa van een geweldige zoon Tygo. Je was ook nog aan de klus toen Tygo er net was. Of ik even met een CV radiator in de weer wou vanwege de nieuwe keuken die later nog kwam. Ik had geen flauw idee wat ik met die radiator aan moest maar dat was voor mij wel even een mooi excuus om Tygo nog eens extra vast te houden. Wat was ik trots op jou en die jongen van je!

In dit rijtje was er wel iets waar ik het eerst mee was. Trouwen. Jij was onze chauffeur. Dat wou ik bij jullie huwelijk ook zijn. Jij ging trouwen met jou Mandy. Dat liep alleen wat anders dan gedacht maar gelukkig is dat nog gelukt!

Helaas en dat is wel het meest oneerlijke wat er ook maar bestaat was er nog iets is waar jij de eerste mee was en dat was een serieuze ziekte. We hadden nooit wat. Ja, een enkel verzwikt een verkoudheidje een gebroken pink, last fanne vutten maar nooit iets abnormaals. Tot dat Mandy mij na de kerstdagen belde. Zondags zei je:”Ut is gebeurt”. Helaas zei mij dat genoeg en stortte mijn wereld in.

Dank je wel lieve Peter. Dank je wel dat jij met “mien broer” begon en dank je wel dat ik dat zo lang heb mogen zijn.

 

Heul veul liefs van dien broer.

Share Now

Related Post